articlesocial media

சீனாவை தொட முடியாது? ஏன்? சீன பொருட்களை புறக்கணிக்க முடியுமா?

763views

எல்லையில் சீனா வெறியாட்டம் நடத்தியும், பிரதமர் ஏன் அமைதியாக இருக்கிறார் என்பதே நாட்டு மக்களின் கேள்வியாக உள்ளது. பாகிஸ்தான் என்றால் பாயும், பாஜக சீனா என்றவுடன் பம்புவது ஏன் போன்ற கேள்விகளும் எழுகின்றன.


சீனாவை ராணுவத்தால் வீழ்த்துவது எவ்வளவு கடினமோ, அதை விட கடினம், பொருளாதாரத்தால் வீழ்த்துவது.
கொரோனாவை ஒழிக்க பேரணி நடத்தியதை போல், சிலர் காசு கொடுத்து வாங்கிய சீன பொருட்களை உடைத்து சீனாவின் மீதான தங்களது ஆத்திரத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

உண்மையில் சீனாவோடு ஒப்புடும் போது, இந்தியாவிடம் என்னென்ன குறைகள் இருக்கின்றன, ஏன் இந்தியா சீனாவோடு அமைதியாக செல்ல விரும்புகிறது, சீன பொருட்களை புறக்கணிப்பதன் மூலம் அவர்களை தண்டிக்க முடியுமா போன்ற பல கேள்விகளுக்கு, ஆக்கப்பூர்வமான பதில்களை அள்ளி வழங்குகிறது இந்த செய்தித் தொகுப்பு.

முதலில் இந்தியா – சீனா இடையே நடைபெறும் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி நிலவரங்களை பார்க்கலாம்…


இந்தியா சீனாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்யும் பொருட்களை விட, 7 மடங்கு அதிகமான பொருட்கள் சீனாவில் இருந்து இந்தியாவிற்கு இறக்குமதியாகிறது.
2018 – 19 ஆம் ஆண்டு கணக்கின்படி, சுமார் 1 லட்சத்து 27 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு இந்தியா தனது பொருட்களை சீனாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்துள்ளது.
அதேநேரம், சீனாவில் இருந்து சுமார் 5 லட்சத்து 35 ஆயிரம் கோடி ரூபாய்க்கு பொருட்களை இந்தியா சீனாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்துள்ளது.
அதே நேரம் சீனா உலகம் முழுவதும் ஏற்றுமதி செய்து வருகிறது. அந்த அடிப்படையில் இந்தியாவிற்கு சீனா ஏற்றுமதி செய்யும் சதவீதம் வெறும் 2 தான்.


எனவே ஒட்டுமொத்தமாக இந்தியர்களும் சீன பொருட்களை புறக்கணித்தாலும், அது சீனாவை எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது.

அடுத்ததாக இந்திய பொருளாதாரத்தில் சீன எந்த அளவிற்கு ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது என்பதை பார்க்கலாம்…


சீனாவில் இருந்து எலெக்டானிக் பொருட்கள், ஸ்மார்ட் போன், தொழிற்சாலை உதிரி பாகங்கள், வாகனங்கள், சோலார் செல்ஸ், காச நோய், வெண்குஷ்டத்திற்கு பயன்படும் மருந்துகள் உள்ளிட்ட முக்கிய பொருட்களை நாம் இறக்குமதி செய்கிறோம்.


2017 – 18 ஆம் ஆண்டு, எலெக்ட்ரிக் மற்றும் எலக்ட்ரானிக் பொருட்களில், 60 சதவீதம் சீனாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டவை. ஸ்மார்ட் போன் துறையில், இந்தியாவில் அதிகம் விற்பனையாகும் 5 மொபைல் நிறுவனங்களில் Xiaomi, Vivo, Realme, Oppo ஆகிய 4 நிறுவனங்கள் சீன நிறுவனங்களாகும்.


சீனாவிற்கு எதிரான விவாத நிகழ்ச்சி நடத்தும், ரிபப்ளிக் டிவியின் அர்நாப் கோஷ்வாமி, சீனாவின் விவோ நிறுவனம் கொடுக்கும் காசில் தான், அந்த நிகழ்ச்சியையே நடத்துகிறார்.


இந்த 4 நிறுவனங்களின் தயாரிப்புகளே இந்தியாவில் 60 சதவீதம் விற்பனையாகின்றன.


இது மட்டுமல்ல ஆட்டோமொபைல் துறையில் 30 சதவீதமும், பொம்மைகள், மற்றும் விளையாட்டு பொருட்களில் 90 சதவீதமும், சைக்கிள் இறக்குமதியில் 30 சதவீதமும் சீன பொருட்களாக இருக்கின்றன. இவ்வாறாக இந்திய பொருளாதாரம் என்பது, பெரும்பாலும் சீனாவை சார்ந்ததாக இருக்கிறது.
அதேபோல் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் சுமார் 3 லட்சம் கோடி அமெரிக்க டாலர்களை, சீனா இந்தியாவில் முதலீடு செய்துள்ளது.

உதாரணத்திற்கு சீனாவின் அலிபாபா குரூப் நிறுவனம், இந்தியாவில் பிக் பாஸ்கட் நிறுவனத்தில் சுமார் 1900 கோடி ரூபாயும், PAYTM.COMஇல், சுமார் 3047 கோடி ரூபாயும், பேடிஎம் மாலில் 1142 கோடி ரூபாயும், Zomato வில் 1523 கோடி ரூபாயும், Snapdeal இல் 5332 கோடி ரூபாயும் முதலீடு செய்துள்ளது.
இதே போல், சீனாவின் Tencent Holdings நிறுவனம் Byju செயலியில், சுமார் 380 கோடி ரூபாயும், DREAM 11 இல் 1142 கோடியும், Flipcart இல் சுமார் 2284 கோடி ரூபாயும், HIKE மேஸேஞ்சரில் 1142 கோடியும், ola வில் சுமார் 3800 கோடியும், swiggy இல் சுமார் 3800 கோடியும் சீன நிறுவனங்கள் முதலீடுகள் செய்துள்ளன.


மேலும் இந்த நிறுவனங்களில் சீனாவை சாராத பிற நாடுகளின் தொழிலதிபர்களும் பெரும்பாலான பங்குகளை வைத்திருக்கின்றனர். குறிப்பாக இந்திய தொழிலதிபர்களும் முதலீடு செய்துள்ளனர். எனவே இந்த பொருட்களை, அல்லது இந்த சேவைகளை புறக்கணித்தால், சீனா நஷ்டமடைவதோடு, இந்திய தொழிலதிபர்களும் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்பதே உண்மை.


இதுமட்டுமல்ல, இந்தியா சீனாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்வதை விட இறக்குமதியே அதிகம் செய்கிறது என்பதை வர்த்தகத்துறை சார்ந்த புள்ளிவிபரங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. குறிப்பாக இந்திய பார்மஸி துறை மிகப்பெரிய அளவில் சீனாவை சார்ந்து உள்ளது.


குறிப்பாக, கொரோனாவை ஒழிப்பதில் முக்கிய பங்காற்றி வரும் hydroxychloroquine மருந்தை சப்ளை செய்வதில் இந்தியா உலகளவில் முன்னணியில் உள்ளது. அந்த மருந்திற்கான மூலப் பொருட்கள் அதாவது, Active Pharmaceutical Ingredients சீனாவில் இருந்தே நமக்கு கிடைக்கிறது.
சீனா எப்போதுமே, தனது புதிய பொருட்களுக்கு ஏற்ற சந்தைகளை தேடும். அந்த வகையில் தற்போது இந்தியாவில் அதன் பொருட்கள் அதிக அளவில் விற்பனையாகி வருகின்றன. சீனாவால் ஆப்ரிக்க நாடுகளில் கூட சந்தைகளை ஏற்படுத்தக் கூடிய சாத்தியங்கள் இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. எனவே இந்தியாவின் கதவுகள் மூடப்பட்டால், அதற்கான மாற்றை சீனா எளிதில் ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் என கூறப்படுகிறது. ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு தனது சந்தையை தற்போது சீனா விரிவுபடுத்தி வருவது இதில் குறிப்பிடத்தக்கது. எனவே சீனா இந்தியாவை மட்டுமே சார்ந்திருப்பதாக நினைப்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை.


அதுமட்டுமில்லாமல், தற்போது இந்தியா உலகமயமாக்கலை ஏற்றுக்கொண்டுள்ள நாடு என்பதோடு, WTO எனப்படும் உலக வர்த்தக அமைப்பின் விதிகளுக்கு கட்டுப்பட்ட நாடாகவும் உள்ளது. எனவே நாடுகள் இடையேயான தடையற்ற வர்த்தகத்திற்கு குந்தகம் விளைவிக்கும் வகையில் செயல்பட்டால், அது இந்தியாவிற்கே பாதகமாக அமையும் என பொருளாதார நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
மேலும் இதற்கு முன்பு இரு நாடுகள் இடையே மோதல் ஏற்படும் போது, எதிரி நாட்டின் பொருட்களை புறக்கணிப்பது என்பது எளிய இலக்காக உள்ளது. ஆனால் வரலாற்றில் இது போன்ற புறக்கணிப்புகள் வெற்றிபெற்றதில்லை.
1930ஆம் ஆண்டு ஜப்பானின் காலனி ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து, அதன் பொருட்களை சீனா புறக்கணித்தது. 2003 ஆம் ஆண்டு, ஈராக்கிற்கு அனுப்பிய படைகளின் எண்ணிக்கையை பிரான்சு குறைத்ததால், அந்நாட்டு பொருட்களை அமெரிக்கா புறக்கணித்தது. பாலஸ்தீன விவகாரம் தொடர்பாக, இஸ்ரேல் மற்றும் அமெரிக்க நாட்டின் பொருட்களை அரபு நாடுகள் புறக்கணித்தன.


இந்த புறக்கணிப்புகள் எதுவும் வெற்றிபெறவில்லை. சில வாரங்களிலேயே முறியடிக்கப்பட்டன. காரணம், பொருளாதார தேடல் மற்றும் பொருள் தேடும் வேட்கை என்பது, மக்களின் உணர்வுகளை எளிதில் தோற்கடித்து விடுகிறது.
இருப்பினும் சீனாவை எதிர்கொள்ள இந்தியாவிற்கு வேறு வழியே இல்லையா என்ற கேள்வி எழலாம். நிச்சயம் இந்தியா, சீனாவின் ஆதிக்கத்தை ஒடுக்கும் சக்திபடைத்த நாடாகவே இருக்கிறது. ஆனால் ஆட்சியாளர்கள் அதற்கேற்ப திட்டங்களை வகுத்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.


காங்கிரஸ் அரசின் ஆட்சியில், சீனாவின் ஆதிக்கத்தை குறைக்கும் வகையிலான தொலைநோக்கு திட்டங்கள் வகுக்கப்பட்டன. அவற்றில் ஒன்று தான் R&D அதாவது, சீனாவில் பொருட்களுடன், தரம் மற்றும் விலையில் போட்டி போடும் பொருட்களை தயாரிப்பதற்கான ஆராய்ச்சி. இதனை R&D அதாவது ரிசர்ச் அன்ட் டெவலப்மென்ட் என அழைக்கின்றனர்.


இந்த துறைக்காக செலவிடுவது என்பது இந்தியாவில் மிக மிக குறைவாகும்.
அதே நேரம் 2004- 2005 இல் இருந்து, 2014 – 2015 ஆம் ஆண்டு, இந்தியாவில் ஆராய்ச்சி மற்றும் வளர்ச்சிக்காக செலவழிக்கப்பட்ட தொகை என்பது 3 மடங்காக உயர்ந்துள்ளதாக இந்திய தேசிய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப மேலாண்மை தகவல் அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது.


இந்த தொகை என்பது ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வெறும் 0.7 சதவீதமே ஆகும். அதே நேரம் சீனா இதற்காக 2 சதவீதமும், பிரேசில் 1.2 சதவீதமும், இஸ்ரேல் 4.3 சதவீதமும் செலவு செய்கின்றன.


இதுவே சீனா போன்ற நாடுகளுடனான வர்த்தகப் போரில் இந்தியாவை வெற்றிபெறச் செய்யும் முக்கிய ஆயுதங்களாக இருக்கும்.


அடுத்ததாக சீனாவில் அந்நாட்டு அரசு கடைபிடிப்பதைப்போன்று, இந்திய அரசும், தனது சொந்த நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு கடன் வழங்கும் போது, குறைவான வட்டிக்கு கடன் வழங்க வேண்டும்.


அண்மையில் இந்திய நிறுவனங்களை வளர்ச்சியை நோக்கி தூண்டும் வகையில் பல்வேறு பொருளாதார திட்டங்களை நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீத்தாராமன் அறிவித்தார். இது வெறும் வெற்று அறிப்பாக இல்லாமல், களத்தில் உதவிகள் போய்ச் சேர்ந்ததா என்பதை அரசு கவனிக்க வேண்டும்.
மேலும் சீன நிறுவனங்களுடன் போட்டி போடும் அளவிற்கு இந்திய நிறுவனங்களுக்கு தேவையான அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகளை இந்திய அரசு வழங்க வேண்டும்.


அதே நேரம் நேரடி அந்நிய முதலீட்டை பொருத்தவரை, இன்னும் இந்தியாவில் சுதந்திரம் தேவை என்ற கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக சீனா பெறும் நேரடி அந்நிய முதலீட்டில் வெறும் 25 சதவீத தொகை மட்டுமே இந்தியா பெறுகிறது. அமெரிக்க பெறும் நேரடி அந்நிய முதலீட்டின் அளவில் வெறும் 10 சதவீதம் மட்டுமே இந்தியா பெறுகிறது.


இதே போல் அனைத்திற்கும் சீனாவை சார்ந்து இருக்காமல், பிற நாடுகளில் இருந்தும், இறக்குமதி செய்வதன் மூலம் சீனாவை சார்ந்திருப்பதை நாம் குறைக்க முடியும்.


எனவே வெட்டி முரட்டுத்தனம் மற்றும் அர்த்தமற்ற தேசியவாதம் போன்றவை பிரச்னைகளுக்கு தீர்வை தராது. என்பதை மக்கள் புரிந்து கொள்வதோடு, பாகிஸ்தானுக்கு பதிலடி கொடுப்பது போல் சீனாவிற்கு இந்தியாவால் ஏன் பதிலடி கொடுக்க முடியவில்லை, அல்லது கொடுக்க முடியாது என்பதையும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
Q7 செய்திகளுக்காக செய்தியாளர்கள் குழு…

Breath https://twitter.com/i/status/1273229041953239040

2 Comments

Leave a Response

error: Content is protected !!